4Toen ik een jaar of zestien was, werd ik geknipt door een kapper in Middelbrug. Een gezellig zaakje waar drie dames knipten en een jonge knul. Maar wel een boom van een kerel, minstens twee-meter-tien. Zijn handen waren navenant mee meegegroeid en waren gigantisch. Terwijl ik geknipt werd kon ik via de spiegel zien dat deze boom van een vent bezig was het haar van een oude dame te wassen. Ze kwam voor een nieuw permanentje – vanzelfsprekend met zo’n paarsachtige gloed erdoor. Super hip. In die tijd. Let wel, we hebben het over Middelburg rond 1988. Ik kon ze niet alleen zien door mijn ‘achteruitkijkspiegel’. Ik kon ze ook horen. De dame zat te genieten – en daar kwam ze ook voor uit. Ze vond het heerlijk dat die grote handen haar hoofdhuid masseerden. Zat bijna openlijk te spinnen. Ze werd er helemaal ontspannen van. ‘Nou’, bood Leon aan, “Als u het zo lekker vindt, dan was ik het toch gewoon een tweede keer”. En inderdaad greep hij nogmaals naar de shampoofles voor een tweede wasbeurt en daarna gingen ze ook nog voor een lekkere nabehandeling.

Ik ben het nooit vergeten. Omdat het zo aandoenlijk was. En omdat ik wist dat deze dame bijna een nekhernia heeft moeten doorstaan voor een dergelijk lange wasbeurt. En vanwege Leon die daar bijna dubbel gebogen deze dame verwende met een extra hoofdhuid massage.

De research en de voorbereiding rond het boek ‘Ouderen van nu’ bracht deze hele scene weer terug. Ik ontdekte bij het lezen van stapels materiaal namelijk het meest trieste woord dat is als het gaat om oud worden en oud-zijn. Een woord dat het grootste verlies dat ouderen lijden beschrijft, althans dat denk ik. Namelijk het verlies van de aanraking door iemand anders. Het niet-meer-aangeraakt worden heeft een naam: huidhonger. Ik dacht nog even dat het een verzinsel was van een feministische filosofe, waar ik iets van las in de voorbereiding van het hoofdstuk rond verlies op latere leeftijd. Maar in het hoofdstuk rond ‘intimiteit en seksualiteit op latere leeftijd’ dat lector Hilde de Vocht voor ons boek als gastauteur schreef, kwam ik het opnieuw tegen. ‘Huidhonger’ bestaat dus op oudere leeftijd. Daar word ik even stil van.

Magteld Beun